Zijn het er nou 7 of 8?

Eén van de eerste dingen die je leert als je met je Lean reis begint is dat er 8 verspillingen zijn. Om ze te onthouden help je jezelf met een ezelsbruggetje zoals “wcboottv” of “timwoods”. Dit zijn “de verspillingen van Ohno”, krijg je dan te horen. Zo ging dat bij mij ook. Maar hoe zit dat nu met die 8, of toch 7 verspillingen?

 

Kanban

 

Na wat langer met Lean gewerkt te hebben wilde ik wel eens weten: wie is nu die Ohno, wat voor man was dat, die als de grondlegger van Lean wordt aangewezen? En dan kom je onder andere bij het boek The Birth of Lean terecht. Een boek vol interviews met Ohno en mensen die nauw met hem hebben samengewerkt. Een boek vol schitterende anekdotes. Zo geeft Ohno toe dat het maar goed is dat de computer midden jaren ‘50 nog niet beschikbaar was in de maakindustrie. In die tijd was er maar één manier om in de fabrieken van Toyota de voorraden terug te dringen en het ritme van de klant zichtbaar te maken: Kanban. Was de computer twee à drie jaar eerder geweest, dan was de Kanban nooit uitgevonden en hadden we mogelijk nu nooit van Kanban gehoord.

 

Smile

 

7 verspillingen van OhnoWerknemers hielden van hem, managers en staf konden hem niet uitstaan. Ooit kwam hij in een fabriek met een vreselijke zoemer die het ritme van de fabriek aangaf. Dit moest van hem direct veranderen. “Aanstaande zaterdag, is dat snel genoeg?” kreeg hij te horen. Hij ontplofte, dit kon toch in een paar uur geregeld worden? Toen hij diezelfde dag wegreed bij de fabriek hielden een paar werknemers hem tegen, en zeiden: “we hebben een muziekinstallatie aangeschaft en een veel aangenamer geluidssignaal gekozen! Waarom rijdt u nu weg? Dit moet u horen!” Waarop hij antwoordde dat hij het fijn vond dat ze nu eindelijk de dingen zelf voor elkaar kregen en hij hoopte dat ze dat nu eens zouden blijven doen.

 

En waar ik me na al die jaren het meeste over verbaas en waar we waarschijnlijk nooit achter zullen komen, is of hij ons in al die interviews en alle kennis die hij met ons deelde, misschien niet stiekem voor de gek hield. Op elke foto zie je hem altijd vrolijk lachen, waarom?

 

7 of 8?

 

Na de publicatie van The machine that changed the world is de Westerse wereld als een speer aan de slag gegaan om alles te kopiëren wat ze zagen en wat ze te horen hadden gekregen: kanban, andon, productie in cellen, verlagen van tussenvoorraden, noem het maar op. En ondertussen maar zoeken naar die 7 verspillingen en ruziën met elkaar of dat het er eigenlijk geen 8 zouden moeten zijn. En hoe vaak ging dat dan goed, zo’n “Lean transformatie”?

 

Nu ik Lean een beetje begin te begrijpen en vooral de verbeterkata als de ruggengraat van Lean zie, kan ik me niet voorstellen dat dat nou de essentie was die Ohno in de jaren ‘70, ‘80 en ‘90 met ons wilde delen. Zou hij dubbel gelegen hebben van het lachen dat wij genoegen namen met de tools en dit volpenden in onze boeken? Of hebben we hem wel de juiste vragen gesteld? Een paar keer waarom bijvoorbeeld, of de vraag “Wat was de doelsituatie die je wilde bereiken toen je met kanbans ging experimenteren en welk obstakel dacht je hiermee te kunnen verhelpen?”

 

Just get on

 

Ten slotte heb ik het volgende gevonden over de 7 verspillingen (of 8?) in de herinneringen van Yoshiya Ito over Ohno-san. En waar of niet, het klinkt aannemelijker dan het rijtje “wcboottv”.

 

“I don’t know who came up with it but people often talk about ‘the 7 types of waste’. This might have started when the book came out, but waste is not limited to 7 types. There’s an old expression “He without bad habits has seven” meaning even if you think there’s no waste you will find at least 7 types. So I came up with overproduction, waiting, etc. but that doesn’t mean there are only 7 types. So don’t bother thinking about ‘what type of waste is this?’ just get on with it and do kaizen.”

 

 

Ruud van Schaik

ruud.van.schaik@leancg.nl

Meer info over Ruud >

Lean consultant Ruud van Schaik